Sergiusz Piasecki, pisarz i jeden z patronów 2026 roku, to twórca wciąż mało znany. Niezwykle popularny przed II wojną światową, zakazany w PRL-u. Prelekcję o jego życiu wygłosi historyk Robert Radzik.

Sergiusz Piasecki należał do grona najbardziej popularnych powieściopisarzy polskich w końcu lat 30. ubiegłego stulecia. Jego twórczość cieszyła się uznaniem także w okresie powojennym, gdy osiadł na emigracji w Wielkiej Brytanii. W okresie PRL książki Piaseckiego były zakazane w Polsce, co spowodowało, że jego twórczość była właściwie nieznana w kraju.

Życie Sergiusza Piaseckiego, było burzliwe i pełne zakrętów – jest niemal gotowym scenariuszem filmowym. W recenzji książki Grzegorza Łukomskiego pt. „Sergiusz Piasecki (1901-1964). Przestrzenie wolności antykomunisty ideowego” Robert Radzik, który przygotował prezentację, pisał o jej bohaterze tak:

Wydaje się, że nie ma drugiego polskiego pisarza w XX wieku, któremu pierwsza powieść przyniosła nie tylko sławę i uznanie krytyki, ale również… wolność. W dodatku tę chyba najbardziej cenną, bo osobistą. „Kochankę Wielkiej Niedźwiedzicy” autor napisał bowiem w ciężkim więzieniu na Świętym Krzyżu, gdzie odbywał karę 15 lat pozbawienia wolności za napad rabunkowy. Dzięki zabiegom Melchiora Wańkowicza oraz kilku innych osób został warunkowo zwolniony w sierpniu 1937 roku. Pobyt w więzieniu stanowił punkt zwrotny w życiu Piaseckiego, wyzwolił w nim pasję i potrzebę pisania oraz, co bardziej niezwykłe, oszlifował jego literacką polszczyznę, bo prawie do 20. roku życia przyszły poczytny pisarz praktycznie nie posługiwał się językiem polskim.

Sergiusz Piasecki pochodził z dalekich Kresów, które w roku jego przyjścia na świat były częścią carskiego imperium Romanowych. Jego ojciec, zruszczony naczelnik prowincjonalnej poczty, i matka wywodząca się z białoruskiego włościaństwa nie używali na co dzień języka polskiego, tylko rosyjskiego lub białoruskiego. Jak to się stało, że Sergiusz Piasecki został cenionym pisarzem? Jak wyglądała jego droga twórcza?