Spektakl dokumentalny, wstęp wolny

Występują: Olga Bołądź, Arkadiusz Brykalski, Mateusz Janicki
Scenariusz: Anna Cybulska, Milena Kuchnia, Agata Patora, Filip Płuciennik, Hanna Stacewicz
Reżyseria: Instytut Prawa Performatywnego
Dramaturgia: Milena Kuchnia, Filip Płuciennik, Hanna Stacewicz
Muzyka: Dominik Strycharski
Wizualizacje: Michał Mitoraj
Koordynacja: Milena Paszkowska
Produkcja: Milena Paszkowska, Filip Płuciennik, Hanna Stacewicz
Analiza prawna: Hanna Stacewicz oraz zespół kancelarii Dubois i Wspólnicy
Konsultacje: Michał Zadara

Wojna już u nas jest. A każdy i każda z nas, świadomie lub nie, znajduje się na jej froncie.

Rosja od lat prowadzi na terenie Polski wojnę kognitywną, a dezinformacja to broń, którą posługuje się niezwykle sprawnie. Działania Rosji w domenie informacyjnej są starannie zaplanowane, niebezpieczne i znacznie trudniejsza do zdefiniowania, niż fizyczna walka.

Wojna na słowa opowiada o tym, co dzieje się w naszej przestrzeni informacyjnej. jak Rosja konstruuje swój przekaz, jak jest on dystrybuowany i przyjmowany oraz jakie wywołuje skutki. Jednym z najważniejszych jest zmiana stosunku Polaków wobec obywateli Ukrainy.

Spektakl pokazuje ten proces od wewnątrz: jak Ukraińcy z narodu, dla którego w 2022 roku otworzyliśmy drzwi i serca, stają się obcymi, intruzami, zagrożeniem. Twórcy zadają też pytanie: kto na tym realnie zyskuje?

Zespół Instytutu Prawa Performatywnego przez kilka miesięcy prowadził badania nad mechanizmami tej operacji. Rozmawiał z ekspertami, analizował wycieki danych, mapował sieci wpływu. To, co zebrał, przetłumaczył na język sceniczny.
Spektakl łączy dokumentalną narrację z minimalistyczną, wymowną oprawą wizualną i dźwiękową. Buduje wielowarstwowy obraz wojny, która rozgrywa się w czasie rzeczywistym, również w trakcie trwania spektaklu.

Wojna na słowa to nie tylko sztuka teatralna. To realna odpowiedź na zagrożenie dezinformacji. Twórcy, podobnie jak przy poprzednich projektach (m.in. Smutna Rzeka, Sytuacja Graniczna), równolegle podejmują działania prawne, mające na celu przeciwdziałanie rosyjskiej propagandzie.
Teatr rzadko sięga po dokumentalizm w jego najbardziej wymownej i dosłownej formie. Jeszcze rzadziej wychodzi poza scenę, by działać prawnie, obywatelsko, politycznie.

Nasz spektakl robi jedno i drugie.